ปางที่ 46 ปางขับพระวักกลิ
พระพุทธรูปปางนี้ อยู่ในพระอิริยาบถนั่งขัดสมาธิ พระหัตถ์ซ้าย
วางบนพระเพลา พระหัตถ์ขวายกขึ้นเสมอพระอุระ เอาฝ่าพระหัตถ์
เข้าใน  หันหลังพระหัตถ์ออกข้างนอก   เป็นกิริยาโบกหลัง
พระหัตถ์ออก แสดงอาการขับไล่ออก ฯ
พระวักกลิ ออกบวชเพราะอยากอยู่ใกล้พระพุทธเจ้า เพื่อคอยเฝ้า
ชมพระวรกาย ซึ่งงามพร้อมด้วยพระลักษณะอันหาที่ตำหนิไม่ได้
และได้ติดตามพระพุทธเจ้าไปทุกทิศทุกทาง ไม่สนใจในการศึกษา
พระบรมศาสดา ทรงทราบพฤติกรรมดังกล่าวจึงตรัสว่า วักกลิ เธอ
ต้องการอะไรด้วยร่างกายอันเน่าเปื่อย ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นจึงจะนับ
ว่าเห็นเรา ผู้ที่มองเห็นพระตถาคตในธรรมเท่านั้น จึงจะนับว่าได้
เห็นพระพุทธเจ้าโดยแท้จริง  แต่ถึงกระนั้น พระวักกลิก็ยังไม่สำนึก
ครั้นจวนใกล้เข้าพรรษา จึงเสด็จไปพระนครราชคฤห์ พระวักกลิ
ก็ตามเสด็จไปด้วย พอถึงวันเข้าพรรษา พระศาสดาก็ประณาม
พระวักกลิด้วยพระวาจาว่า   จงออกไป  วักกลิ   พระวักกลิ
เมื่อถูกประณามจึงเสียใจมาก คิดว่าตนเป็นคนอาภัพในพระศาสนา
อยู่ไปก็ไม่มีประโยชน์ตายดีกว่า จึงคิดจะไปโดดเหวตาย พระศาสดา
ทรงทราบความเป็นไปทุกประการ จึงเปล่งรัศมี ให้รูปของพระองค์
ปรากฎต่อหน้าของวักกลิประดุจว่า ยืนอยู่เฉพาะหน้า และได้เทศน์
โปรดพระวักกลิจนบรรลุพระอรหันต์ ฯ

|| Previous | Next ||